Iyi bir son uydurabilirim şu ana. Sonsuz cümle var iyi sonIar için. Bir an için, o 2 kelime bir araya geliyor ama ah var ya o ‘3. kelime!’ o yok. Havada , askıda , boşlukta kalır her şey onsuz. Onu cümle yapacak fiil olmazsa, anlam katmak yok ne bugüne, ne de yarına…
Bu cümleyi yazacak hale gelmek çok basit bir sebep için.
Sizden biri olmak için. Bu hikayeyi yazarken; sizin için, en çok da kendim için güzel bir son uydurmak. Ama bugüne nasip değilmiş. Ne sizden biri olmak, ne de iyi bir son için gerekli o kelime bugün dilimden dökülmüyor…