belli ki bir şeyler sarpa sarmış ve ben uyuyamıyorum. 

bil ki uykusuzluk sabahın demini bulur. ağırlaşır demliğimin dibindeki tortu ve ben sızar kalırım.

kuşun uykusu bana, ben kış uykusuna…

unutmaya çalışma uykusuna!

bil ki odadaki oksijen yetmez bugün bana,

-5 derece olsa hava cam açık, üstüm açık pencere önünde sofa da

yetmez benim uyumama, oksijen doldurmaz ciğerimi,

soğuktan düşmez burnum.

yattığım uyku, uyku değil bugün! beynim uyumaz.

bugün bir şey oldu. cümlemde, nefes alışverişimde gizli.

nefes alıp veremeyişimde.

bir şey yaptım ben! ben bana yine bir şey yaptım. ve oturuyorum tek başıma.

Yorum bırakın